Cykl rozpoczyna się od czterech fotografii progów moich domów – symboli kluczowych etapów życia. Każdy obraz dopełnia osobisty przedmiot: konik na sznurku przywołuje dzieciństwo, a rozbite szkło i żyłka – burzliwą młodość. Opaski noworodkowe dokumentują narodziny dzieci, zaś biały korzeń symbolizuje obecny dom i zapuszczenie korzeni. Poprzez te przedmioty uniwersalny symbol przejścia zyskuje intymny wymiar. To opowieść o transformacji tożsamości, w której przeszłość przenika się z chwilą obecną. Ten cykl jest także próbą opisania człowieka za pomocą miejsc, w których przebywa.