KATEGORIA 3
Kategoria 3 – w terminologii przemysłowej to odpady pochodzenia zwierzęcego nie do spożycia przez ludzi.
W masowym świecie, nastawionym na nieustanną produkcję, głowa – siedlisko tożsamości, ośrodek zmysłów i element pozwalający na rozpoznanie jednostki – staje się odrzutem, zbędnym balastem. Fotografując te „produkty uboczne”, odwracam proces. Wyjmuję je z przemysłowej kadzi i stawiam przed obiektywem, przywracając im prawo do portretu. Przywracam szacunek.
To nie jest tylko opowieść o śmierci. To także projekt o marnotrawstwie, którego nie chcemy widzieć.
Kultura europejska skutecznie odseparowała konsumenta od aktu zabijania, oferując mu sterylne kawałki mięsa w plastikowych pudełkach.
Tymczasem statystyki są bezlitosne:
W Polsce statystycznie każdy z nas wyrzuca rocznie około 150 kg żywności, w tym znaczną część produktów mięsnych.
W skali globalnej wygląda to jeszcze gorzej, szacuje się, że rocznie nawet 18 miliardów zwierząt hodowlanych żyje, cierpi i umiera zupełnie niepotrzebnie – ich ciała są utylizowane, zanim ktokolwiek zdąży je skonsumować. Prezentowane portrety, wykonane techniką analogową na czarnym tle, mają być lustrem dla naszej hipokryzji. Kwadratowy kadr zamyka w sobie to, co odrzucamy. Ziarno filmu przypomina o fizyczności tkanek, które system zredukował do numeru kategorii.
Chcesz nabyć jedną z moich fotografi?
Każda fotografia dostępna w portfolio może stać się częścią Państwa prywatnej kolekcji. Aby wskazać interesujące zdjęcia, proszę zwrócić uwagę na numer każdego zdjęcia w danym cyklu, który pojawia się po jego powiększeniu.